Opis
Iwona Świerkula dała się poznać jako poetka, która nie musi używać fajerwerków, aby wywołać u czytelnika uczuciową i interpretacyjną reakcję łańcuchową. Wystarczy kilka obrazów, pęk prostych słów, aby coś zaczęło się z nami dziać. Podobnie sprawy się mają z “5 księżycami”, których moc tkwi w niewymuszonej prostocie i naturalności. Ten tomik to pożegnanie z najbliższą osobą i powitanie nas, czytelników.Rodzicetacy starzy że łzy już im wyschłynazbierali chorób ile inni pieniędzyza firankami wypłowiałe twarzejak paranad stygnącą herbatą ulotnipatrzę na nich wstrzymuję oddechprzecież nie mogą tu zostać na zawszeskóra straciła jędrnośćlewa noga we wczorajmoże by tak cofnąć wskazówkęi usłyszeć ponownienałóż czapkę zjedz obiadzobaczyć ich roześmianychna plaży w BułgariiZapach dzieciństwasmok połknął część wspomnieńale pamięć dobywazapach szarego mydłaktórym matka wciąż szoruje ojcowskie koszuleschowana w chruśniaku udajęże nie słyszę nawoływań babciturlam się z górki łowię wiadrem rybymaliny wtedy były słodszegdy wracam do miastadziwię się że na klatkach schody do niebastół jeszcze gromadzi wszystkichlane kluseczki ryczą mlaskajągdy mama karmi bajkamiożywają lwy i żyrafyprzeziębienia mlekiem i miodem płynącejuż nie używam szarego mydłainaczej pachnie krzak porzeczkia dozorca który wymiatał gołębieteraz zamiata puch z anielskich skrzydełPo rodzinnej uroczystościwiem że chciałaby widzieć cię częściejale dni ubrane pod szyjęchoć opróżniasz kieszeniewięcej się nie wepchniekrąży nad głową niespełnieniemoże to anioły może zmarlikoncert smaków i spojrzeńaż do zgaszenia światłaprzynieś jej księżyc w filiżancebo taka bezradnanie wie w którym mieścienakarmić ptakirozgrzebane sprawynie uciekną za dalekostopy w wełnianych skarpetachnie zatańczą kankanaco najwyżej na niebieskiej łącezrobi jak kiedyś fikołkaIwona Świerkula– absolwentka SGH w Warszawie, przez kilka lat pracowała jako stewardessa pokładowa, matka trzech córek. Prowadziła przez 8 lat literacką Fundację Gargano, teraz na emeryturze, członek Polskiego Stowarzyszenia Haiku.Wydała książki poetyckie: Ostre hamowanie (2008) zasponsorowane przez PLL LOT SA, Anioł Pański (2009), Kiedy czas pisze wiersze (2015), Przyprawy (2016), 50 wierszy na godzinę (2016) – I nagroda w IX edycji Ogólnopolskiego Konkursu im. W. S. Sebyły w Będzinie, Polskie fado (2018), Płacz sosny (2019), Odcienie Fudżi (2020), Szwy (2020), To jeszcze nie raj (2021), Gołoborza (2021) Demakijaż (2022), Błękitna Rapsodia (2022) i Puerto Znikąd (2023).Jej wiersze były publikowane w wielu almanachach i publikacjach (laureatka kilkudziesięciu ogólnopolskich konkursów literackich).
